دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من
                                           گر از قفس گریزم کجا روم، کجا من؟
کجا روم که راهی به گلشنی ندانم
                                           که دیده برگشودم به کنج تنگنا من
نه بسته‌ام به کس دل، نه بسته کس به من دل
                                      چو تخته‌پاره بر موج، رها، رها، رها من
ز من هر آنکه او دور ، چو دل به سینه نزدیک
                                   به من هر آن که نزدیک، ازو جدا، جدا من!
نه چشم دل به سویی، نه باده در سبویی
                                             که تر کنم گلویی به یاد آشنا من
ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟
                                       که گویدم به پاسخ که زنده‌ام چرا من؟
ستاره‌ها نهفتم در آسمان ابری
                                   دلم گرفته ای دوست ، هوای گریه با من

بگید بباره بارون دلم هواشو کرده

بگید تموم شدم من بگید که بر نگرده

بهش بگید شکستم بهش بگید بریدم

نه اون به من رسیدو نه من به اون رسیدم

برهنه زیر بارون خراب و دربو داغون

از آدما فراری از عاشقا گریزون

بذار کسی نبینه غرور گریه هامو

بذار کسی نفهمه غم تو خنده هامو

یه داغ سخته سختم یه باغ بی درختم

نفرین بگید به عمرم سیاه روز بختم

درون کوچه ي قلبم چه غمگينانه ميپيچد،
صداي تو که ميگفتي،
به جز تو دل نميبندم،
 فريب وعده هايت را ندانستم،
ولي اکنون،
 به ياد وعده هاي تو ميان گريه ميخندم،
برو ديگر که دل از غم رها کردم،
خداحافظ ، خداحافظ که ديگر بر نميگردم ... بر نميگردم ..
تو بودي آسمان من،
 غمت همسايه قلبم،
 ولي خورشيد چشم تو،
به باغ ديگري سر زد،
 قسم بر سوز پنهانم،
تو را ديگر نميخواهم،
که از باغ دو چشم تو،
پرستوي دلم پر زد،
برو ديگر که دل از غم رها کردم،
خداحافظ ، خداحافظ که ديگر بر نميگردم ... بر نميگردم ...
در آن غمگين غروبِ سرد،
تو از شهرم سفر کردي،
نگاهم در افق ها ماند...

نگاه ساکت باران به روي صورتم دزدانه ميلغزد

ولي باران نمي داند که من دريايي از دردم

 به ظاهر گر چه مي خندم ولي اندر سکوتي تلخ مي گريم...

               ولی،خنده بر لب می زنم،تا کس نداند راز من.

<<<قیصر امین پور>>>

<<<قیصر امین پور>>>

فریاد کشید که: آخر خفه شدم! چرا حرف نمیزنی ؟

گفتم: نشنیدی ؟! . . . برو ! . . .

<<<قیصر امین پور>>>

<<<قیصر امین پور>>>

آسمانی که همیشه در سکوتی مبهم به سر می برد و در فکر چیزیست که عالم از آن بی خبر است.

آسمانی که پر از ستاره است و همه ی ستاره ها با انسان های پاک،صمیمانه پیمان دوستی بسته اند.

آسمانی که در آن ستاره ها با چشمان زیبایشان به روی انسان ها چشمک می زنند.

آسمانی که ماه در آن چون قرص تابانی میدرخشد و با جو تابانش عالم و کهکشان را روشن می کند.

دوست دارم آسمان را...

آسمانی که همیشه در آرامی وآرامش در فکر عمیقی فرو رفته است.

آسمانی که همچون مخلوق زنده عاشق شده است.

گویی عاشق زمین است و هیچگاه سایه اش را از سر آن کم نمی کند وتمام خواسته اش را برآورده می کند.

چه زیباست این عشق میان آسمان و زمین،بیاید ما هم هرگاه عاشق شدیم عاشقی چون زمین و آسمان باشیم که تا ابد عشق آنها پایدار است.

آه
پيش از آن که در اشک غرقه شوم چيزی بگوی،
هر چه باشد

چشمه‌ها
از تابوت مي‌جوشند
و سوگواران ِ ژوليده آبروی جهان‌اند.

عصمت به آينه مفروش
که فاجران نيازمندتران‌اند.

خامُش منشين
   خدا را
 پيش از آن که در اشک غرقه شوم

از عشق
     چيزی بگوی!

 اي کاش نقاش چيره دستي بودم تا لحظات با تو بودن را در تابلويي مي کشيدم و به هنگام دلتنگي به آن مي نگريستم . اي کاش شاعر بودم تا لحظات خوب با تو بودن را در شعري مي گنجاندم و به هنگام دلتنگي آن را مي خواندم . ولي حال که هيچ يک از اينها نيستم فقط ميتوانم بگويم : دوستت دارم ...

،زندگيم را تمام كردم

،حالا نفس كشيدن منت سرم مي گذارد

،حس مي كنم ... هواي اينجا سرد سنگين است نازنينم

،ديگر نگو خداحافظ

،اگر مي روي بدون وداع برو

 ...گله ای نیست

مرادریاب که در عمق کوری زمان خسته و بی پناه چشم براه توست
مرادریاب که ثانیه های گنگ روزگار مرا نمی بینند.
مرا که در کوچه های دل تنگی به یاد آخرین نگاه تو می گریم
مرا که بی نشان می میرم.
مرا دریاب وتپش قلبم را احساس کن که در اوج خستگی تو را
فریاد می زنند .
مرا که کوله بار هر سفرم غربت چشمان توست...

تو را گم ميکنم هر روز و پيدا ميکنم هر شب

بدينسان خواب ها را زيبا ميکنم هر شب

دلم فرياد ميخواهد ولي در گوشه اي تنها

که بي آزار با ديوار نجوا ميکنم هر شب

کجا دنبال عشق ميگردي؟؟؟

که من اين واژه را تا صبح معنا ميکنم هر شب...

خیلی سخته توی پاییز با غریبی آشنا شی
اما وقتی که بهار شد یه جوری ازش جدا شی

خیلی سخته که دلی رو با نگات دزدیده باشی
وسط راه اما از عشق یه کمی ترسیده باشی

خیلی سخته بری یک شب واسه چیدن ستاره
ولی تا رسیدی اونجا ببینی روز شد دوباره